Koffers inpakken. Tijdens het eten bespraken we met elkaar wat er allemaal in moest: KINDEREN. We gaan al snel weg en dat betekent dat, elke keer als ik Mattheus nu zie, ik em op wil vouwen en em in de koffer wil stoppen. Maar dat mag niet van Rob. Stom he. Begrijpen jullie dat nou? Ik echt helemaal niet. Dus wie weet kom ik met een bol donker kindje thuis die reageert op de naam Luciano.. Maak je geen zorgen, ik maak wel plek voor em, plek zat toch? En dan zet ik Mattheus en bruno in diederiks kamer en Nancy neemt Marcelo en Joice mee naar huis. Goed geregeld toch?
Jor in Brazilie
Saturday, August 06, 2005
Familie...kan er toch echt niks mee hoor. maargoed, wat was zij nou ook alweer van mij? Achternicht? Het is de nicht van mam en ze heeft een naam die ik niet goed kan uitspreken (niet echt goed gehoord) maar ze werd in ieder geval 75 en dat ging gepaard met een bescheiden verjaardagsfeestje bij het feestvarken thuis. De creme de la creme van Barra was uitgenodigt en de huiskamer zat vol met oude dametjes. En dan ook echt ALLEEEN maar oude dametjes. Dus je begrijpt: Nan en ik voelde ons zo thuis! Maar wat ik me nog wel van deze tante kon herinneren en dat ze zeker niet zuinig was met de cola waardoor ik haar al meteen sympathiek vond. Bij de deur kregen we al meteen een knuffel en Nan wist er op het goede moment 'muito felicidade' uit te gooien wat ik natuurlijk direkt vergeten was om te doen. *ggo manners*. We werden op de bank geplant en kregen een glaasje cola en de hand gedrukt. Onderwijl begonnen de dametjes heerlijk portugees tegen ons te lullen en merkten niet op dat wij slechts beleefd zaten te knikkenbollen. Af en toe gooide ik er een dood woordje uit, ach er wordt toch niet naar je geluisterd. Hmm lekker! Was wat ik et meeste zei geloof ik.
Er gingen schalen met hapjes rond en je moest en je zou eten. Niks geen 1 koekje is genoeg: vreten kreng! Wel heel erg lekker maar zovel op een gegeven moment! En toen kwam er een grote taart tevoorschijn en toen werden wij oppeens heel erg gelukkig. maar natuurlijk moest er eerst gezongen worden!!!
Je kent dat wel, zoals wij soms schaamtelijk voor oma moeten zingen? Zo begon tante triomfantelijk achter de taart te staan en de eerste noot van het verjaardagsnummer in te zetten. Onderwijl keken Nan en ik elkaar vrezend aan. Ja damens, echt zingen! En als je et niet kan, meeklappen! Iedereen blerden schaamteloos de liederen mee, inclusief de job zelf, en die nog misschien het hardst. Wij dachten onderwijl alleenmaar: snij die taart aan! Zoals de meesten misschien wel want naderhand bleek dat zodra de taart verorbert iedereen de deur uit stoof! nee hoor dat valt wel mee maar et was opvallend snel ;). We hebben de hele avond met elkaar zitten kletsen en af en toe een woordje portugees eruit gegooid...EN je spreekt de taal niet EN je hebt elkaar gewoon niks te vertellen. dubbele pret! De tane is overigens wel heel erg aardig, dat moet ik wel zeggen, erg vriendelijk voor zover ik heb kunnen peilen en gewoon ontspannen.
Zo tegen een uur of half 10 verlieten ook wij het festijn en reden we terug richting het huiske...weer een feest erop zitten :p.
Feest!
We hebben een aardig beeld gekregen van hoe braziliaanse volksfeesten eruitzien al was het 2e feest minder geslaagd dan het eerste. Ik zal even een beeld construeren van hoe het geheel eruit zag. Het feest werd gehouden op een groot groot veld met een groot podium en daaromheen allerlei standjes met loze goedjes, drankjes en hapjes. De kinderen bleven allemaal bij Lucia en Nan en ik gingen er op onszelf op uit gewapend met drankje in de hand. Het werd steeds drukker op et veld en er was muziek die zich elke keer herhaalde, wat mij niet echt verbaasde maar et is best irritant. Op een gegeven moment kwamen we Lucia weer tegen en gingen we kijken naar een groepje meisjes dat op countrymuziek ging dansen. Ik weet niet wat ze hier hebben met countrymuziek maar ze vinden het helemaal geweldig. Gehuld in spijkerbroek inclusief cowboyhoed paradeert het geheel trots over het veld.. Tja, tis maar waar je van houd, maar hier verwacht ik geen country maar samba! De kinderen trouwens ook en die waren naderhand ook best teleurgesteld over dat er weinig samba werd gedraaid. Wel werd er de foho (spel ik dat goed ma?) gespeeld en dus ook gedanst. Ook Nan en ik hebben een dansje gewaagd en je verwacht et niet maar je hebt er echt uithoudingsvermogen voor nodig! Op een gegeven moment hadden we echt zoiets van, nu is et genoeg en liepen we weer weg. Hollandse heupjes zijn af en toe niet geschikt voor de braziliaanse danspasjes. Het heeft ook serieus heel wat oefenuurtjes geduurd voordat ik de Samba een beetje onder de knie had, maar de meiden hadden veel geduld en lieten me het steeds weer zien. Ook Ana Lucia heeft veel voorgedaan, echt heel leuk. Nu ik wat beter Portugees spreek is het heel leuk om de meisjes beter te leren kennen, en ook Ana, ze is heel anders dan ik verwacht had.
Het andere feest was bij een kerk die in the middle of nowhere staat en je vraagt je echt af waarom die kerk daar is neer gepleurt want er staat verder geen drol omheen. maargoed, ook om die kerk heeft men een feest georganiseerd. We gingen er de avond van te voren naartoe omdat de dag zelf heel erg druk zou zijn. Dat vonden wij wel jammer maar het zal met 30 kinderen echt te druk worden in een grote menigte van duizenden (?) mensen dus we begrepen goed dat dat nogmaals overwogen werd. Helaas was het in de avond erg rustig dus was er weinig te beleven.
Bom noite iedereen!
We zijn alweer aan het eind van ons verblijf hier en ik zie dat ik maar weinig berichten heb getiept *stout*. Ik ga thuis eens even in mijn geheuge graven om de leukste ervaringen die ik hier heb opgedaan vast te leggen. Ik heb ook een heleboel geweldig foto's gemaakt en vooral Diederik gaat denk ik lachen om de malle bekken van de opgegroeide kotertjes.
Monday, August 01, 2005
Bom noite!
Vandaag zijn we met Lucia naar Campos gegaan, heerlijk een dagje shoppen! Haviana's!!!! Nancy kan nu echt verzuipen in de Haviana's en zal waarschijnlijk worden aangehouden bij de douane omdat ze vast lijkt op een illegale haviana-dealer, dus dat wordt lachen. Ik heb et 'bescheiden' gehouden, slechts 4 paar haviana's en 1 paar sandaaltjes :p. Maar 1 paar is voor Marieke. Nog liefhebbers voor Haviana's? Kan ze overal krijgen namelijk.
Eergisteren zijn we naar een feest in de buurt geweest, hetzelfde feest waar Died, Yumi, Philipe en ik 3 jaar geleden ook waren, echt leuk om dat te herkennen. Heel veel kinderen waren mee en we vonden het heel gezellig. De muziek was op zijn minst apart te noemen maar er hing een hele leuke sfeer.
Morgen heb ik familiedienst en Nancy ook. De oudtante is jarig en daarbij zijn wij ook uitgenodigt. Achja, je weet wat voor familie-beest ik wel niet ben he ;). Maar ik weet nog wel dat haar dochter goed engels spreekt dus daar kunnen we misschien mee praten. Ik zal wel weer moeten uitleggen waarom Marina nooit langskomt ;).
Het is hier nog steeds heel gezellig en alle kindertjes zijn nog steeds heel erg lief. Ezelen (mam) is trouwens een kaartspelletje waarbij je heel snel de kaarten aan elkaar dooschuift en wie het eerste 4 dezelfde heeft ramt met zijn hand op tafel en de laatste heeft verloren: grote lol dus voor die kinderen die elke avond weer een tafel bijna aan gort meppen :p. Lucia en Rob vinden dat heel leuk, vooral tijdens het telivisie kijken dus dan worden we naar de speelkamer gebonjourd.
Tainara wil dat ik haar naam op het scherm tiep. Vandaar dit even.
nancy heeft het maar druk met vlechten, al het warrige kroeshaar wordt hier tot prachtige braids omgetoverd. Het ziet er erg schattig uit en je hoeft er 2 weken geen aandacht aan te besteden dus Maria vroeg haar of ze het ook bij de kleintjes wilde doen, da wordt nog wat want zoals ik al zei zijn de kleintjes...hoe zal ik het zeggen.. wiebelig? duivelig? evil? :p nee hoor valt wel mee, als je eenmaal een beetje opvoed luisteren ze echt prima. Eentje is er nog bang van geloof ik.
Nu even diederiks vragen:
1: Bestaat Jacqueline nog?
Nee, niet hier. Ik hoorde dat ze was weggelopen, zwanger is geraakt en in een ander kindertehuis terecht is gekomen. Der is hier nu wel een meisje dat me aan haar doet denken, je zieter thuis wel op de foto.
2: Bestaat die clown uit noordbrazielje die ooit uit de vrachtwagen is komen springen nog?
Ook weggelopen, was nooit een blijvertje. Franscisco, inderdaad een clown. Jammer, was leuk geweest om die weer te zien. maar genoeg clowns hier om je mee bezig te houden.
3: Bestaat dat kleine opdondertje die 'de mug' werd genoemd nog?
Cassioni, ja, et MIERTJE bestaat nog en is nu een stuk normaler dan 3 jaar geleden. Nu is er een nieuw bleere-beest voor in de plaats gekomen: Marlon. Nu blert hij wanneer hij iets niet krijgt wat hij wil o niet in de gewenste armen terecht komt: opvoeduu!
4: Zijn oom Rob en tante Lucia nog een beetje aardig?
Will answer I.R.L.
5: Is het menu nog hetzelfde?
Nou er zijn wat dingen bij gekomen zoals toetjes enzo, das wel heel heel heel fijn. En meer sapjes enzo. En sla. Maar verder hetzelfde, wel lekker!
6: Roept Rob nog steeds 'Boon aptietsj' ?
Jap. Old habits die hard. Dus dan zit je met je neus voor je bord 'dude I am hungry, for christ sake yell!!!'. Vraag me af wat er gebeurt als ik et op een avond gewoon ga bleren :p
7: Is Fwravio al kok?
Flavio meneer. Niet dat ik weet. Hij is terug naar zijn vader gegaan. Maar hij zal wel iets worden denk ik ja :) fabio (je weet toch die andere) is getrouwd met priscilla en hebben een kindje. Komen nog regelmatig langs in het huis, net als Ebber die teruggegaan is naar zen moeder.
8: Komt de kerk nog steeds naar je toe deze zondag?
Niet dat ik weet, zit er wel inderdaad op te wachten. Verheug me op het gezicht van rob :p
9: Bestaan Elias en Elioni nog?
Jaaa, nog steeds gek, geweldige dansers en zeer hangerig en leuk. Wat ik heel leuk vond was dat toen we iedereen scoubidou gingen leren (je weet toch dat gekloot met die touwtjes) dat iedereen heel erg moest oefenen of et gewoon niet snapte. Zij hadden het al naar 1 keer door. En ze zijn echt sterk geworden, maar ze zijn ook al 13 he, je zou et niet zeggen maar toch. Zijn heel leuk.
10: Bestaat die breedbekkikker die mij steeds 'Tsjiewdelliekie' noemde nog?
Mattheus! Jep, de scheet is nog volop aanwezig, maar heel gezellig, doet overal aan mee en knuffelt je helemaal de grond in.
11: Is er nog steeds een elektrische trein en wordt die nog wel eens gebruikt?
Niet gezien chio, ik ben ook niet zo'n held met elektrische treinen, et enige wat ik kan zeggen is: kom en ga machen.
12: Komt het hele dorp nog steeds voetballen 's avonds?
Nee, de jongens gaan nu erges anders voetballen...en dat heb ik geweten ook. We waren een paar dagen geleden op het strand en je weet toch:L verlatenheid. DACHT IK. Dus ik doe men diskman aan en dans en spring en wals over dat strand in et water. Eenmaal savonds in het huis komt William (die ken je niet maar leeftijd van Bruno) naar me toe ' danstte je vandaag op et strand? Ja want wij voetballen daar dus hebben et gezien'. Well, in short: you just basically wanna die right on the spot. Maargoed, kan je weer lachen he. Heb foto van Bruno: je gaat lache om et verschil. Mister annoying teenager.
