Familie...kan er toch echt niks mee hoor. maargoed, wat was zij nou ook alweer van mij? Achternicht? Het is de nicht van mam en ze heeft een naam die ik niet goed kan uitspreken (niet echt goed gehoord) maar ze werd in ieder geval 75 en dat ging gepaard met een bescheiden verjaardagsfeestje bij het feestvarken thuis. De creme de la creme van Barra was uitgenodigt en de huiskamer zat vol met oude dametjes. En dan ook echt ALLEEEN maar oude dametjes. Dus je begrijpt: Nan en ik voelde ons zo thuis! Maar wat ik me nog wel van deze tante kon herinneren en dat ze zeker niet zuinig was met de cola waardoor ik haar al meteen sympathiek vond. Bij de deur kregen we al meteen een knuffel en Nan wist er op het goede moment 'muito felicidade' uit te gooien wat ik natuurlijk direkt vergeten was om te doen. *ggo manners*. We werden op de bank geplant en kregen een glaasje cola en de hand gedrukt. Onderwijl begonnen de dametjes heerlijk portugees tegen ons te lullen en merkten niet op dat wij slechts beleefd zaten te knikkenbollen. Af en toe gooide ik er een dood woordje uit, ach er wordt toch niet naar je geluisterd. Hmm lekker! Was wat ik et meeste zei geloof ik.

Er gingen schalen met hapjes rond en je moest en je zou eten. Niks geen 1 koekje is genoeg: vreten kreng! Wel heel erg lekker maar zovel op een gegeven moment! En toen kwam er een grote taart tevoorschijn en toen werden wij oppeens heel erg gelukkig. maar natuurlijk moest er eerst gezongen worden!!!

Je kent dat wel, zoals wij soms schaamtelijk voor oma moeten zingen? Zo begon tante triomfantelijk achter de taart te staan en de eerste noot van het verjaardagsnummer in te zetten. Onderwijl keken Nan en ik elkaar vrezend aan. Ja damens, echt zingen! En als je et niet kan, meeklappen! Iedereen blerden schaamteloos de liederen mee, inclusief de job zelf, en die nog misschien het hardst. Wij dachten onderwijl alleenmaar: snij die taart aan! Zoals de meesten misschien wel want naderhand bleek dat zodra de taart verorbert iedereen de deur uit stoof! nee hoor dat valt wel mee maar et was opvallend snel ;). We hebben de hele avond met elkaar zitten kletsen en af en toe een woordje portugees eruit gegooid...EN je spreekt de taal niet EN je hebt elkaar gewoon niks te vertellen. dubbele pret! De tane is overigens wel heel erg aardig, dat moet ik wel zeggen, erg vriendelijk voor zover ik heb kunnen peilen en gewoon ontspannen.

Zo tegen een uur of half 10 verlieten ook wij het festijn en reden we terug richting het huiske...weer een feest erop zitten :p.